Soorten therapie: Creatieve therapie
Wat is creatieve therapie?

Creatieve therapie is een manier van behandelen, die gebruik
maakt van het werken met materialen, zoals papier, verf, hout,
glas, steen, metaal, muziek, spel, toneel om
veranderingsprocessen op gang te brengen. Binnen een veilige
therapiesituatie kiest het kind materiaal of krijgt materiaal
aangeboden. Hij/zij doet ervaringen op in het omgang met het
materiaal. Ervaren en beleven staan centraal. Dit wordt het
creatief proces of vormgevingsproces genoemd.

Hoe werkt creatieve therapie?

Het kind leert, groeit en verwerkt in een therapeutische driehoek
van de therapeut, het kind zelf en het materiaal als middel. De
therapeut kan direct in contact zijn met het kind maar ook
indirect via het beeldend werk. Dit maakt beeldende therapie
veilig en uniek voor het kind. Het kind kan bijvoorbeeld in een
tekening "vertellen" wat hem/haar bezig houdt.
Het kind drukt zich met woorden niet zo sterk uit. Taal kan
een bedreiging vormen. Beeldend werk drukt op een veilige
manier de belevings- en ervaringswereld van het kind uit.
Het verhaal wordt indirect verteld in het beeldend werk.
Het kind kan er afstand van nemen, ernaar kijken en ermee
doen wat het wilt. Zo wordt de ervaring verwerkt.
Voor kinderen is het gebruik van beeldende vormen, muziek
of spel een natuurlijke manier van communicatie.
Afhankelijk van de hulpvraag en het vermogen van het kind
wordt het beeldend materiaal ingezet.

Volwassenen:

Ook voor volwassenen die praten gebruiken als afweer of die
moeite hebben zich in woorden uit te drukken, is creatieve
therapie geschikt als behandeling.

Klachten/problemen:

Traumatische ervaringen, zoals lichamelijk of emotioneel
geweld; verwaarlozing; ervaring van verlies;
depressiviteit; gepest worden; faalangst; angststoornis;
concentratieproblemen; schoolfobie; hyperactiviteit;
agressief gedrag; pesten; moeite om te gaan met
frustraties; moeite in de omgang met anderen;
lichamelijke klachten als buikpijn en hoofdpijn;
slaapstoornissen etc.

Observatie en diagnostiek:

Na intakegesprek met ouder(s), wordt in vier tot zes
sessies bij het kind gekeken naar vermogen tot
structureren, samenwerken en uitdrukken. Een voorlopige
diagnose wordt gesteld. Na evaluatiegesprek met ouder(s)
volgt voorlopig behandelplan met behandeldoelen.
Het kind komt wekelijks naar de therapie.
Mogelijke doelstellingen: uiten en verwerken van emoties,
structuur aanbrengen, conflict verwerken, ik-
versterking, sociaal functioneren, gedragsrepertoire
uitbreiden. Er is zo nodig contact met de school en
ouder(s) tijdens de behandeling.